безтрꙋ́дный

безтрꙋ́дный [безтрудный]


Фл ‹Беструдный›, ‹беструдно›. Совр. нет. ▸ Нетрудный, легкий. ◂ Панд. Ант. XI в., 60.


чс *


gr безтру́дный: A; :