благоразсꙋжда́ти

благоразсꙋжда́ти [благоразсуждати]


СЦРЯ ‹благоразсужда́ть› ‹да́ю›, ‹да́ешь›; ‹благоразсуди́ть›, гл. ср. ▸ Разсуждать здраво, основательно. ◂


Фл ‹Благорассудити›, ‹благорассуждати(ся)›. Совр. нет. ▸ Рассудить благожелательно и справедливо. ◂ Мин. Янв., 10.


чс *


gr благоразсужда́ти: V,ipf,intr; :