благосочета́нный

благосочета́нный [благосочетанный]


Фл ‹Благосочетанный›. Совр. нет. ▸ Хорошо составленный, благозвучный. ◂ ВМЧ, Сент., 1662.≈


чс *


gr благосочета́нный: A; :