благосты́ннѡ

благосты́ннѡ [благостынно]


Фл ‹Благостынный›, ‹благостынно›. Совр. нет. ▸ Добрый, милостивый. ◂ Мин. Февр., 350.


Дерив Нар. к благосты́нный


чс -

См. благосты́нный: