благосты́ннѡ
благосты́ннѡ [благостынно]
Фл ‹Благостынный›, ‹благостынно›. Совр. нет. ▸ Добрый, милостивый. ◂ Мин. Февр., 350.
Дерив Нар. к благосты́нный
чс -
См. благосты́нный:
благосты́ннѡ [благостынно]
Фл ‹Благостынный›, ‹благостынно›. Совр. нет. ▸ Добрый, милостивый. ◂ Мин. Февр., 350.
Дерив Нар. к благосты́нный
чс -
См. благосты́нный: