блꙋдобо́рный

блꙋдобо́рный [блудоборный]


od боримый похотью, страстью


Дч* боримый похотью, страстью.


Фл ‹Блудоборный›. Совр. нет. ▸ Боримый блудом, страстью. ◂ Соб., 103 об.≈


чс -