богобо́рница

богобо́рница [богоборница]


СЦРЯ ‹богобо́рница› ‹ы›, с. ж. Церк. ▸ Возстающая противъ Бога. ◂


Фл ‹Богоборница›. Совр. нет. ▸ Женск. к ‘богоборник’. ◂ Микл.


Дерив Женск. к богобо́рникъ


чс -

См. богобо́рникъ