бра́шный

бра́шный [брашный]


СЦРЯ ‹бра́шный› ‹ая›, ‹ое›, пр. Церк. ▸ Тоже, что ‹бра́шенный›. ◂


Фл ‹Брашенный›, ‹брашненый›, ‹брашный›. Совр. нет. ▸ Прил. к ‘брашно’. ◂ Изб. 1073 г., 194. Жит. Серг. Рад., 84. Сл. и поуч. против языч., 291.≈


Дерив Прил. к бра́шно


чс -

См. бра́шенный, бра́шно: