велеглаго́ливый

велеглаго́ливый [велеглаголивый]


СЦРЯ ‹велеглаго́ливый› ‹ая›, ‹ое›, — ‹въ›, ‹а›, ‹о›, пр. Церк. ▸ Тоже, что ‹велерѣчи́вый›. ◂


Фл ‹Велеглаголивый›. Совр. нет. ▸ Красноречивый; многоречивый. ◂ Вост.


чс -

См. велерѣ́чивый: