двобра́чный

двобра́чный [двобрачный]


Фл ‹Двоебрачный›, (‹двобрачный› — совр. нет). ▸ Во второй раз женатый. ◂ Ефр. Корм., 3.≈


чс *


gr двобра́чный: A; :