зазрѣ́ніе

зазрѣ́нїе [зазрение]


СЦРЯ ‹зазрѣ́ніе› ‹я›, с. ср. ▸ Укоризна, упрекъ. ◂ Чувствовать зазрѣніе совѣсти.


Фл ‹Зазрение›. Совр. устар. ▸ Упрек; стыд. ◂ ВМЧ, Дек., 2579.


чс 1 Проч=1


gr зазрѣ́ніе: S,n,inan; sg,nom/acc