зазрѣ́нїе [зазрение]
СЦРЯ ‹зазрѣ́ніе› ‹я›, с. ср. ▸ Укоризна, упрекъ. ◂ Чувствовать зазрѣніе совѣсти.
Фл ‹Зазрение›. Совр. устар. ▸ Упрек; стыд. ◂ ВМЧ, Дек., 2579.
чс 1 Проч=1
gr зазрѣ́ніе: S,n,inan; sg,nom/acc