и҆з̾ѧды́й
и҆з̾ѧды́й [изъядый]
ГлтНЗ (ὁ καταφαγών, qui abligirivit) – съевший: расточивший, промотавший. Лк 15:30□ є҆гда́ же сы́нъ тво́й се́й, и҆з̾ѧды́й твоѐ и҆мѣ́нїе съ любодѣ́йцами (с блудницами).
чс 1 ЕВ=1
gr изъя́сти: V,pf,tran; partcp,fut,act,brev,sg,m/n|partcp,praet,act,plen,sg,m,nom/acc
См· и҆з̾ѧ́сти и҆з̾ѧде́нный