лежа́щїй
лежа́щїй [лежащий]
Фл ‹Лежащий›, прич. ▸ Лежачий, который лежит. ◂ Мар., Остр., Л. 2, 12.
ГлтНЗ ‹Лежа́щь›, ‹-їй› (βεβλημένος, projectus) – лежащий. Мф 8:14□ ви́дѣ те́щꙋ є҆гѡ̀ лежа́щꙋ.
чс 10 Окт=1 МнК=2 ТрП=1 ТрЦ=3 Проч=1
gr лежа́ти: V,ipf,intr; partcp,praes,act,plen,sg,m,nom/acc
См· лежа́ти лежи́тъ