напа́дшїй
напа́дшїй [нападший]
ГлтНЗ ‹Напа́дъ›, ‹-шїй› (ἐπιπεσών, qui sese inclinasset, ruens; ἐπιστάς, adortus) – нападший; припавший, павший. Ин 13:25□ Напа́дъ (припадши) же то́й на пє́рси (к груди) і҆и҃сѡвы, глаго́ла є҆мꙋ̀.
чс *
gr напа́сти: V,pf,intr; °
См· напа́сти