напа́дшїй

напа́дшїй [нападший]


ГлтНЗ ‹Напа́дъ›, ‹-шїй› (ἐπιπεσών, qui sese inclinasset, ruens; ἐπιστάς, adortus) – нападший; припавший, павший. Ин 13:25□ Напа́дъ (припадши) же то́й на пє́рси (к груди) і҆и҃сѡвы, глаго́ла є҆мꙋ̀.


чс *


gr напа́сти: V,pf,intr; °

См· напа́сти