началоро́дный

началоро́дный [началородный]


od первоначальный


СЦРЯ ‹началоро́дный› ‹ая›, ‹ое›, пр. Церк. ▸ Бывшій въ началѣ человѣческаго рода. ◂ Міръ избавляя началородныя клятвы. Ирмол. гл. 4, пѣсн. 4.


Фл ‹Началородный›. Совр. нет. ▸ Родоначальный. ◂ Ирм., гл. 4, п. 4.


Алекс ‹началоро́дный› и ‹началороди́тельный›, ая, ое, начальникъ рода, или первородный. По приличію сказуется о Адамъ всеобщемъ праотцѣ. Мим: мѣс: Новемвр: 18.


чс *


gr началоро́дный: A; :