наꙋча́емый

наꙋча́емый [научаемый]


ГлтНЗ ‹наꙋча́емь› (κατηχούμενος, institutus) – научаемый. Рим 2:18 наꙋча́емь ѿ зако́на (научаясь из закона).


чс 3 Проч=2


gr науча́ти: V,ipf,tran; partcp,praes,pass,plen,sg,m,nom/acc

См| наꙋча́ѧй наꙋча́ти