ненаселе́нный

ненаселе́нный [ненаселенный]


Фл ‹Ненаселен(н)ый›. Совр. нет. ▸ Необитаемый, безлюдный. ◂ Евх. 52 а 21. Жит. Гер. Б., 203 об.


чс *


gr ненаселе́нный: A; :