неплѣнѧ́емый

неплѣнѧ́емый [непленяемый]


Фл ‹Непленяемый›. Совр. нет. ▸ Не покоряемый; не соблазняемый. ◂ Жит. Феод. Едес., 38.


чс 1 МнК=1


gr неплѣня́емый: A; plen,sg,m,nom/acc