неразлꙋче́нїе

неразлꙋче́нїе [неразлучение]


Фл ‹Неразлучение›. Совр. нет. ▸ Неумение разобрать дело. ◂ Ефр. Корм., 97.


чс 2 МнС=1 МнК=1


gr неразлуче́ніе: S,n,inan; sg,nom/acc