несосꙋ́дный

несосꙋ́дный [несосудный]


od несравненный


Сд несравненный, ἀσυγκριτος: терпѣ́нїе несосꙋ́дно (ап. 22 К, 5–3).


Фл ‹Несосудный›. Совр. нет. ▸ Преодолевающий бессилие. ◂ Мин. Сент., 11.


чс *


gr несосу́дный: A; :