неꙋтвержде́нный

неꙋтвержде́нный [неутвержденный]


ГлтНЗ ‹неꙋтвержде́нъ› (ἀστήρικτος, instabilis) – неутвержденный. 2Пет 2:14 прельща́юще дꙋ́шы неꙋтверждє́ны.


Дерив не+ ѹ҆твержде́нный


чс *


gr неутвержде́нный: A; :