пе́рїйце
пе́рїйце [перийце]
od ‹Перїйце› пёрышко
Дч* сущ. перышко. И҆ ви́дѣхъ, и҆ ѿ пе́рїѧ є҆гѡ̀ ражда́хꙋсѧ сопроти̑внаѧ пє́рїѧ, и҆ та̑ѧ творѧ́хꙋсѧ въ пе́рїйцахъ дро́бныхъ и҆ ма́лыхъ (3 Ездр. 11, 3□).
СЦРЯ ‹пе́рійце› ‹а›, с. ср. ▸ ум. Церк. слова ‹пе́ріе›. ◂ Въ перійцахъ дробныхъ и малыхъ. 3 Эздр. XI. 3.
чс *