пита́нный [питанный]
ГлтНЗ ‹Пита́нꙋ бы́ти› (ἀνατρέφεσθαι, nutriri) – быть питаему, вскормливаему. Деян 7:20□ Въ не́же вре́мѧ роди́сѧ мѡѷсе́й – и҆́же пита́нъ бы́сть мцⷭ҇ы трѝ.
чс 1
gr пита́ти: V,ipf,tran; °
См· пита́емый пита́ти