побѣжда́ющїй

побѣжда́ющїй [побеждающий]


ГлтНЗ (νικῶν, qui vincit) – побеждающий. Откр 2:7□ побѣжда́ющемꙋ да́мъ ꙗ҆́сти ѿ дре́ва живо́тнагѡ.


чс 3 Проч=1


gr побѣжда́ти: V,ipf,tran; partcp,praes,act,plen,sg,m,nom/acc

См· побѣжда́ти побѣжда́ѧй побѣжда́емый