порабо́татисѧ

порабо́татисѧ [поработатися]


Фл ‹Поработати(ся)›. Совр. нет. ▸ Подчинять(ся); покорять(ся). ◂ Син. пс., 80, 7. Илар. Зак. Благ., 2.


Дерив Возвр. к порабо́тати


чс -

См. порабо́тати: