порабо́татисѧ
порабо́татисѧ [поработатися]
Фл ‹Поработати(ся)›. Совр. нет. ▸ Подчинять(ся); покорять(ся). ◂ Син. пс., 80, 7. Илар. Зак. Благ., 2.
Дерив Возвр. к порабо́тати
чс -
См. порабо́тати:
порабо́татисѧ [поработатися]
Фл ‹Поработати(ся)›. Совр. нет. ▸ Подчинять(ся); покорять(ся). ◂ Син. пс., 80, 7. Илар. Зак. Благ., 2.
Дерив Возвр. к порабо́тати
чс -
См. порабо́тати: