столѣ́тный

столѣ́тный [столетный]


Алекс ‹столѣ́тный›, ая, ое, сущій ста лѣтъ. Рим: 4. 19□.


ГлтНЗ ‹Столѣ́тенъ› (ἑκατονετής, qui centum natus esset annos) – столетний. Рим 4:19□ столѣ́тенъ нѣ́гдѣ сы́й.


чс 1


gr столѣ́тный: A; plen,sg,m,nom/acc