страннопрїи́мница

страннопрїи́мница [странноприимница]


Фл ‹Странноприемница›, ‹странноприимица›. Совр. нет. ▸ Женщина, принимающая странников; дом для ночлега странников. ◂ Мин. Июля, 15. Жит. Феод., 149, 18.


чс 1


gr страннопріи́мница: S,f,anim; :