триѻбою́дный

триѻбою́дный [триобоюдный]


od ‹Трїобою́дный ме́чъ› шпага с тригранным клинком


Дч* ‹трїобою́дный ме́чъ› меч с тригранным клинком (Канон кресту).


чс 4 МнО=1 СлП=1


gr триобою́дный: A; plen,sg,m,nom/acc