фараѡ́новъ
фараѡ́новъ [фараонов]
Фл ‹Фараонов›. ▸ Принадлежащий фараону, фараоновский. ◂ Пал. XIV в., 110.
ГлтНЗ (τοῦ φαραὼ, pharaonis) – фараонов (фараона). Деян 7:21□ взѧ́тъ є҆го̀ дщѝ фараѡ́нова.
Дерив Притяж. к фараѡ́нъ
чс 14 ВЗ=7 МнП=1 МнК=2 ТрП=1
gr фараѡ́новъ: A,poss; brev,sg,m,nom/acc