халтꙋла́рь

халтꙋла́рь [халтуларь]


Фл ‹Халтоларь›, ‹халтуларь›. Совр. нет. ▸ Книгохранитель. ◂ Ефр. Корм., 87 &л. 292.


Алекс ‹халтула́рь›, смотри Хартуларій. Прол: Окт: 25.


чс -

См. хартꙋла́рїй, хартофѷла́ѯъ