є҆диноплеме́нникъ

є҆диноплеме́нникъ [единоплеменник]


Фл ‹Единоплеменник›. ▸ Человек, принадлежащий к одному с кем-л. племени, соплеменник. ◂ Микл.


чс *


gr единоплеме́нникъ: S,m,anim; :