ѡ҆блече́нный

ѡ҆блече́нный [облеченный]


ГлтНЗ ‹Ѡ҆блече́нъ›, ‹-ный› (ἠμφιεσμένος, amictus; ἐνδεδυμένος, indutus; περιβεβλημένος, amietus) – облеченный, одетый. Мф 11:8□ человѣ́ка ли въ мѧ̑гки ри̑зы ѡ҆блече́нна (ἠμφιεσμένον).


чс 33 АП=1 Проч=1


gr ѡблещи́: V,pf,tran; partcp,praet,pass,plen,sg,m,nom/acc

См· ѡ҆болче́нъ ѡ҆блещѝ ѡ҆бо́лкъ