ѡ҆бремене́нный
ѡ҆бремене́нный [обремененный]
od ‹О҆бремене́нный› обремененный, отягощённый бременем
Дч* прич. бременем отягощенный. Прїиди́те ко мнѣ̀ всѝ трꙋжда́ющїисѧ и҆ ѡ҆бремене́ннїи (Матф. 11, 28□).
ГлтНЗ (πεφορτισμένος, qui operatus est) – обремененный. Мф 11:28□ Прїиди́те ко мнѣ̀ всѝ трꙋжда́ющїисѧ и҆ ѡ҆бремене́ннїи, и҆ а҆́зъ ѹ҆поко́ю вы̀.
чс 2 Кан=1
gr ѡбремени́ти: V,pf,tran; partcp,praet,pass,plen,sg,m,nom/acc
См· ѡ҆бремени́ти