ѡ҆скверне́нный

ѡ҆скверне́нный [оскверненный]


Алекс ‹оскверне́нъ›, на, но, который нечистымъ вмѣнялся по обрядамъ ветхаго закона. Евр: 9. 13□. И пепелъ юнчій кропящій оскверненыя освящаетъ къ плотстѣй чистотѣ. […]


ГлтНЗ ‹Ѡ҆скверне́нъ›, ‹-ый› (ἐσπιλωμένος, maculatus; μεμιασμένος, pollutus; κεκοινωμένος, inquinatus) – оскверненный. Иуд 1:23□ ненави́дѧще – ѡ҆скверне́нꙋю (ἐσπιλωμένον) ри́зꙋ.


чс 8 Окт=2 МнК=1 Трб=1


gr ѡскверни́ти: V,pf,tran; partcp,praet,pass,plen,sg,m,nom/acc

См· ѡ҆скверне́ный ѡ҆скверни́ти