ѹ҆лега́ти

ѹ҆лега́ти [улегати]


СЦРЯ ‹улега́ти› ‹га́ю›, ‹га́еши›; ‹улещѝ›, гл. ср. Церк. * ▸ Утихать. ◂ Улеже вѣтръ и бысть тишина велія. Марк. IV. 39.


ГлтНЗ (κοπάζειν, quiescere; παύεσθαι, сеяsare) – утихнуть; перестать. Мк 4:39 И҆ ᲂу҆ле́же вѣ́тръ. Лк 8:24 и҆ ᲂу҆лего́ста (ἐπαύσαντο, перестали), и҆ бы́сть тишина̀.


чс -

См. улещи́: