ѹ҆лега́ти
ѹ҆лега́ти [улегати]
СЦРЯ ‹улега́ти› ‹га́ю›, ‹га́еши›; ‹улещѝ›, гл. ср. Церк. * ▸ Утихать. ◂ Улеже вѣтръ и бысть тишина велія. Марк. IV. 39.□
ГлтНЗ (κοπάζειν, quiescere; παύεσθαι, сеяsare) – утихнуть; перестать. Мк 4:39□ И҆ ᲂу҆ле́же вѣ́тръ. Лк 8:24□ и҆ ᲂу҆лего́ста (ἐπαύσαντο, перестали), и҆ бы́сть тишина̀.
чс -
См. улещи́: