ѿмета́ѧйсѧ

ѿмета́ѧйсѧ [отметаяйся]


ГлтНЗ (ὁ ἀθετῶν, qui dedignatur) – отвергающийся, отвергающий. Лк 10:16□ ѿмета́ѧйсѧ ва́съ, менє̀ ѿмета́етсѧ: ѿмета́ѧйсѧ же менє̀, ѿмета́етсѧ посла́вшагѡ мѧ̀.


чс 19 ЕВ=3 АП=3 АПБ=4 ЕВБ=3 Окт=1 МнО=2 Сол=1 Проч=1


gr ѡтмета́тися: V,ipf,intr,med; partcp,praes,act,plen,sg,m/n,nom

См· ѿмета́ющїйсѧ ѿмета́тисѧ