ѿстоѧ́щїй
ѿстоѧ́щїй [отстоящий]
ГлтНЗ ‹Ѿстоѧ́щъ›, ‹-їй› (ἀπέχων, distans; ἀπών, absens) – отстоящий; отсутствующий (заочный). Лк 24:13□ ѿстоѧ́щꙋ ста́дїй шестьдесѧ́тъ ѿ і҆ерⷭ҇ли́ма.
чс 1 ТрЦ=1
gr ѡтстоя́ти: V,ipf,intr; partcp,praes,act,plen,sg,m,nom/acc
См· ѿстоѧ́ти