ѿстоѧ́щїй

ѿстоѧ́щїй [отстоящий]


ГлтНЗ ‹Ѿстоѧ́щъ›, ‹-їй› (ἀπέχων, distans; ἀπών, absens) – отстоящий; отсутствующий (заочный). Лк 24:13□ ѿстоѧ́щꙋ ста́дїй шестьдесѧ́тъ ѿ і҆ерⷭ҇ли́ма.


чс 1 ТрЦ=1


gr ѡтстоя́ти: V,ipf,intr; partcp,praes,act,plen,sg,m,nom/acc

См· ѿстоѧ́ти