богоизбра́ннѡ

богоизбра́ннѡ [богоизбранно]


СЦРЯ ‹богоизбра́нно› нар. Церк. ▸ По избранію Божію. ◂


Фл ‹Богоизбранный›, ‹богоизбранно›. Совр. нет. ▸ Избранный богом. ◂ Мин. 1096 г., Окт., 177.


Дерив Нар. к богоизбра́нный


чс -

См. богоизбра́нный: