бра́чнѣ

бра́чнѣ [брачне]


Фл ‹Брачный›¹, (‹брачне› — совр. нет). ▸ Прил. к ‘брак’ в зн. супружество; вступающий в брак; состоящий в браке; свадебный. ◂ Мар. Остр., Мф., 22, 12.


Дерив Нар. к бра́чный


чс 1


gr бра́чнѣ: ADV;