даѧ́й

даѧ́й [даяй]


ГлтНЗ (διδοὺς, qui dat; ἐπιχορηγῶν, qui suppeditat) – дающий, дарующий, ниспосылающий; снабдевающий. Ин 6:38□ хлѣ́бъ бо бж҃їй є҆́сть – даѧ́й живо́тъ мі́рꙋ.


чс 151 ВЗ=12 ЕВ=1 АП=1 АПБ=2 ЕВБ=1 Час=2 Окт=6 МнП=5 МнО=3 МнС=3 МнК=62 ТрП=5 ТрЦ=6 Слж=4 Трб=3 СлП=2 Тип=3 ПрБ=1 Проч=6


gr дая́ти: V,ipf,tran; partcp,praes,act,plen,sg,m/n,nom

См· дае́мый даю́щїй даѧ́ти