корыстолю́бїе

корыстолю́бїе [корыстолюбие]


СЦРЯ ‹корыстолю́біе› ‹я›, с. ср. ▸ Страсть къ снисканію богатства. ◂ Корыстолюбіе ослѣпляетъ его.


чс *


gr корыстолю́біе: S,n,inan; :