ме́ншїй

ме́ншїй [менший]


ГлтНЗ (ἐλάχιστος, minimus; ἐλαχιστότερος, longe minimus; ἔσχατος, ultimus; μικρότερος, minimus; ἐλάσσων или ἐλάττων, minor) – меньший, наименьший; последний. Мф 25:40□ поне́же сотвори́сте є҆ди́номꙋ си́хъ бра́тїй мои́хъ ме́ньшихъ. Мк 9:35□ да бꙋ́детъ всѣ́хъ ме́ньшїй (ἔσχατος, последний). Лк 9:48□ и҆́же бо ме́ньшїй (μικρότερος) є҆́сть въ ва́съ, се́й є҆́сть вели́къ. 1Тим 5:9□ вдови́ца – не ме́нши (ἔλαττον) лѣ́тъ шести́десѧтихъ.


чс 4 МнК=1


gr ме́ньшій: A,comp; plen,sg,m,nom/acc

См· ме́нше мні́й ме́ньшїй