мні́й
мні́й [мний]
Дч* ‹мнїй› прил. меньший, младший. мні́й нарече́тсѧ въ црⷭ҇твїи нбⷭ҇нѣмъ (Матф. 5, 19□).
СЦРЯ ‹мній› Церк. ▸ сравн. ст. пр. ‹ма́лый›, или тоже, что ‹ме́ньшій›. ◂
ГлтНЗ (ἐλάχιστος, minimus; μικρότερος, νεώτερος) – меньший. Мф 5:19□ мні́й нарече́тсѧ.
чс 25 ВЗ=1 ЕВ=5 АП=1 АПБ=1 ЕВБ=5 Окт=1 МнП=1 МнО=3 МнК=2 Трб=1 Проч=1