наврещѝ

наврещѝ [наврещи]


Фл ‹Наврещи(ся)›. Совр. нет. ▸ Бросить(ся); обрушить(ся). ◂ 4 Цар., 3, 25.


чс *


gr наврещи́/наве́ргнути: V,pf,tran; :

См| наве́ргнꙋти