напре́дь

напре́дь [напредь]


Фл ‹Напредь›, нар. и предлог. Совр. нет. ▸ Вперед; впереди; прежде; раньше. ◂ ВМЧ, Окт., 1897.


чс 4 МнК=1 Трб=1 Тип=2


gr напре́дь: ADV;