пла́чꙋщїй

Алекс ‹пла́чущій›, щая, щее, индѣ взята за человѣка, въ напастяхъ сущаго. 1 Кор: 7. 30□.

ГлтНЗ ‹Пла́чꙋщъ›, ‹-їй› (πένθων, qui luget; κλαίων, qui flet) – плачущий. Мф 5:4□ Бл҃же́ни пла́чꙋщїи (πενθοῦντες), ꙗ҆́кѡ ті́и ѹ҆тѣ́шатсѧ.

чс 3 Проч=2

gr пла́кати: V,ipf,intr; partcp,praes,act,plen,sg,m,nom/acc