пра́баба

пра́баба [прабаба]


Дч* ‹праба́ба› прабабушка, праматерь (Ева).


Фл ‹Прабаба›. Совр. нет. ▸ Прабабушка; прародительница. ◂ Мин. 1096 г., Сент., л. 105.


чс 13 Окт=1 МнП=2 МнС=2 МнК=5 ТрЦ=1


gr пра́баба: S,f,anim; sg,nom

См| праба́ба