праба́ба

праба́ба [прабаба]


od прабабушка, 2. Ева


Дч* ‹праба́ба› прабабушка, праматерь (Ева).


Фл ‹Прабаба›. Совр. нет. ▸ Прабабушка; прародительница. ◂ Мин. 1096 г., Сент., л. 105.


чс 1 МнК=1


gr пра́баба: S,f,anim; sg,nom

См| пра́баба