ры́лецъ

ры́лецъ [рылец]


od ‹Рыле́цъ› лопаточка, заступец


Дч* ‹рыле́цъ› сущ. (греч. πάσσαλος) лопаточка, заступ. и҆ ры́лецъ да бꙋ́детъ тебѣ̀ за по́ѧсомъ твои́мъ, и҆ бꙋ́детъ є҆гда̀ сѧ́деши внѣ̀, и҆ да и҆скопа́еши и҆́мъ (ꙗ҆́мꙋ), и҆ наврати́въ покры́еши стыдѣ́нїе твоѐ въ не́й (Втор. 23, 13□).


СЦРЯ ‹ры́лецъ› ‹льца›, с. м. Церк. ▸ Орудіе землекопное; лопаточка, заступецъ. ◂ Рылецъ да будетъ тебѣ за поясомъ твоимъ, ‹....› и да ископаеши имъ яму. Второзак. XXIII. 13.□


Фл ‹Рылец›, ‹рыльца›. Совр. нет. ▸ Лопата, лопаточка. ◂ Втз. 23, 13.


чс 2 ВЗ=1 Проч=1


gr ры́лецъ:⁺ ;


gr ры́льце: S,n,inan; pl,gen