факꙋ́дъ

факꙋ́дъ [факуд]


od начальник


Дч* сущ. (евр.) — начальник (Иезек. 23, 23).


Ник ‘Пеход’ (Иез 23:23). См. Коа [кꙋ́дъ].


чс *


gr факу́дъ: S,m,anim,persn; :